Atoll Eriocaulon

    Tekst i fot.: Paweł Szewczak

    Eriocaulon cinereum R. Br

    W rodzaju Eriocaulon, należącym do rodziny Eriocaulaceae poznanych jest do tej pory ok. 400 gatunków. Rodzaj ten spotykany jest na wszystkich kontynentach. Gatunek Eriocaulon cinereum (spotykany również pod nazwą Eriocaulon sp. cinereum) najczęściej występuje w Chinach. Większe skupiska można znaleźć na polach ryżowych oraz w środowiskach błotnych. W naturalnym środowisku nie należy do wyjątkowych rzadkości a mimo to pozostaje wciąż rośliną trudną do zdobycia.

    Roślina akwariowa, której od niedawna stałem się posiadaczem w ciągu dwóch miesięcy dała się podzielić na 5 mniejszych roślin, które czują się znakomicie. Podział karpy odbywa się w podobny sposób jak u gatunku Blyxa japonica. Po prostu wystarczy po wyjęciu z podłoża rozerwać rośliny, które się zagęściły i rozsadzić.

    Roślina akwariowa uznawana jest za gatunek trudny, chociaż wydaje mi się, że te opinie powstały w wyniku nieprawidłowego traktowania jej w uprawach akwariowych.

    Przepiękna rozeta na pierwszy rzut oka przypomina miniaturową agawę sizalową o świeżo zielonym kolorze liści i złotawo-żółtym środku. Jej rozeta rozrasta się do ok. 8-9 cm średnicy przy podobnej wysokości lub w zależności od siły światła nieco niższej. Tworzy w akwarium efekt, którego nie da się zastąpić żadną inną rośliną akwariową i dlatego warta jest rozpowszechnienia.

    Atoll Eriocaulon

    Mocno rozbudowany system korzeniowy wymaga żyznego, kwaśnego podłoża. E. cinereum najlepiej rośnie w stosunkowo świeżych podłożach organicznych, z dobrze uregulowanym stosunkiem wodno-powietrznym. Stare, zamulone podłoża wyraźnie hamują wzrost rośliny. U mnie w akwarium rośnie w podłożu Amazonia ADA. Warstwa podłoża powinna mieć grubość minimum 5 cm. Sadzonki najlepiej jest umieszczać w podłożu w odległościach 3-5-ciokrotnie dłuższych niż liście. Można przyjąć, że młode rośliny najlepiej będą się rozwijały, gdy posadzimy je w rozstawie 10 cm jedna od drugiej. Posadzone gęściej również będą rosły, jednak podczas przesadzania ich system korzeniowy ulegnie większym uszkodzeniom. Trzymając tę roślinę na podłożu żwirowym należy zadbać o organiczne podłoże bazowe, z dużą ilością torfu oraz węgla aktywowanego.

    Gatunek ten zdecydowanie preferuje mocno oświetlone akwaria, chociaż przy słabszym oświetleniu również będzie rosnąć. Zasilanie dwutlenkiem węgla wydaje się być elementem nieodzownym w uprawie tej rośliny, jednak świeże podłoża organiczne pozwalają na zastąpienie kwasu węglowego przez pewien czas preparatami dostarczającymi węgla w innej postaci. Bardzo ważne jest właściwe nawożenie. E. cinereum lubi bogato nawożoną wodę. Niedobory nawozów bardzo szybko dają o sobie znać. Powolny wzrost rozety sprzyja osiadaniu glonów i pojawiają się problemy podobne jak przy innych roślinach wolno rosnących, jak np. z rodzaju Anubias. Usuwanie pokrytych glonem liści jest niewskazane gdyż łatwo uszkodzić roślinę. W ostateczności można wyciąć najbardziej zaatakowane liście z dolnej części rozety.

    Ta piękna roślina akwariowa wymaga wody miękkiej i kwaśnej. Najsilniejszy wzrost zaobserwowałem przy KH 2ºN, GH 4ºN i pH 6,8. Wydajny system filtrujący oraz stosunkowo silny ruch wody wyraźnie sprzyjają właściwemu wzrostowi.

    Atoll Eriocaulon

    Roślina właściwie pielęgnowana dość dobrze się rozmnaża. Wyjmując roślinę z podłoża starajmy się jak najmniej uszkodzić system korzeniowy. Po wstępnych oględzinach ustalamy ile nowych rozet wytworzył egzemplarz mateczny. Następnie delikatnie rozrywamy „karpę” tak, by sadzonki były podobnej wielkości do rośliny matecznej. Korzenie skracamy do długości ok. 5 cm aby podczas sadzenia nie zawijały się do góry. Nie obrywamy zbyt młodych sadzonek, które nie posiadają jeszcze odpowiedniej ilości korzeni. Zbyt słaba sadzonka będzie wypływała z podłoża, a posadzona zbyt głęboko może gnić. Jeżeli przypadkowo taka sadzonka nam się ułamie należy ją posadzić w środowisku emersyjnym. W tym celu należy przygotować doniczkę z ażurowym dnem, wypełnić ją świeżym podłożem, umieścić do połowy w wodzie i całość nakryć przezroczystą torbą foliową lub szklanym naczyniem tak, by roślina miała maksimum wilgotności. Tak przygotowaną sadzonkę można postawić pod świetlówką w odległości ok. 20 cm. Dwa razy dziennie powinniśmy delikatnie przewietrzać sadzonkę. Już po 2-3 tygodniach powinna być ona ukorzeniona i można przenieść ją do akwarium.

    Eriocaulon cinereum przepięknie prezentuje się na pierwszym planie w akwarium. Ze względu na swój powolny wzrost z pewnością jest rośliną dla cierpliwych akwarystów. W akwariach jest „perełką”, od której nie mogę oderwać wzroku. Gorąco polecam wszystkim pasjonatom roślin wodnych do akwariów „hi-tech”.