Fot.: Jacek Klonowicz

    Ryby akwariowe dla początkujących

    Gupik pawie oczko (Poecilia reticulata)

    Pochodzenie: pierwotnie pochodzi prawdopodobnie z wysp Trynidadu, Martyniki i St. Thomas, obecnie na skutek licznych introdukcji zasiedla wody licznych tropikalnych i subtropikalnych regionów świata: obu Ameryk, Afryki i Azji.

    Wielkość: samce do 5 cm długości, samice do 6–7 cm.

    Akwarium: min. 40 l, jasno oświetlone i wyposażone w sprawnie działający filtr oraz grzałkę. Na jego dnie powinna znaleźć się co najmniej 5–cio centymetrowej grubości warstwa dobrze przepłukanego drobnego żwiru. Dekoracje – niewielkie kamienie, korzenie i kawałki drewna. Akwarium powinno być przynajmniej częściowo, dobrze zarośnięte. Woda: temperatura 22–26ºC, pozostałe parametry mają mniejsze znaczenie. Konieczne regularne podmiany!

    Charakterystyka: rybka zgodna i towarzyska, należy hodować gromadkę co najmniej 6 szt., najlepiej z lekką przewagą liczebną samic.

    Opis: dzięki wieloletniej hodowli akwaryści uzyskali mnóstwo odmian tych ryb. Płetwy grzbietowa i ogonowa samców odznaczają się naturalną skłonnością do wydłużania: na tej podstawie opracowano 12 standardów hodowlanych. Gupiki mogą mieć rozmaite kolory: od czerwonych i niebieskich, poprzez fioletowe, żółte, białe, po niemal zupełnie czarne.

    Pokarm: suchy, żywe i mrożone larwy owadów oraz plankton i glony w akwarium.

    gupiki
    Gupiki

    Mieczyk Hellera (Xiphophorus helleri)

    Pochodzenie: pochodzi z wolno płynących wód Ameryki Środkowej, od Meksyku po Gwatemalę.

    Wielkość: samce do 10, samice do 12–15 cm.

    Akwarium: pojemność pow. 100, a najlepiej 150 l, szczelnie przykryte. Woda umiarkowanie ciepła (ok. 23–25ºC). Pozostałe warunki – jak gupik pawie oczko.

    Charakterystyka: mieczyki należą do ryb zgodnych i towarzyskich wobec współmieszkańców akwarium, z jednym małym wyjątkiem: samce tego gatunku bywają dość agresywne wobec siebie. W zbiorniku mniejszym najlepiej hodować jednego, góra dwa samce w towarzystwie co najmniej 5–6 samic.

    Opis: u dorosłych mieczyków występuje wyraźny dymorfizm płciowy – samce są smukłe z dobrze widocznym narządem kopulacyjnym, tzw. gonopodium, powstałym z przekształconej płetwy odbytowej oraz „mieczem”, czyli sztyletowatym wyrostkiem utworzonym z silnie wydłużonych dolnych promieni płetwy ogonowej. Samice są dużo potężniejsze i bardziej pękate. Na płetwach ogonowych nie mają mieczy. Mieczyki wykazują tendencję do dużej zmienności ubarwienia. Obecnie w handlu spotyka się bardzo wiele odmian barwnych: czerwone, zielone, żółte, czarne, czerwono–czarne, jasnopomarańczowe (zwane kometkami), albinotyczne (o ciemnoczerwonych oczach).

    Pokarm: jak gupik pawie oczko.

    mieczyk czerwony
    Nieczyk czerwony

    Zanosi się na duża dawkę informacji. Poniżej jeszcze 11 ryb akwariowych. Specyfikacja ryb akwariowych na podstawie artykułu.

    Zmienniak plamisty (platka) (Xiphophorus maculatus)

    Pochodzenie: zachodnia część Meksyku i Gwatemali.

    Wielkość: do 7 cm.

    Akwarium: min. 60 l, pozostałe warunki jak gupik pawie oczko.

    Opis: gatunek niebywale zmienny, z łatwością tworzy liczne odmiany i formy barwne. Do najczęściej hodowanych należą: żółta (zwykle z niebieskawym połyskiem na bokach ciała), złota (o jednolitym, intensywnie żółtym ubarwieniu), Tuxedo (dwubarwna, najczęściej czerwono–czarna z ciemnymi plamami lub jednolicie ciemną górną albo dolną częścią ciała), czerwona (o różnej intensywności barwy), calico (z podłużnymi, ciemnymi plamami na ciele), czarna (łuski ryb tej odmiany mają zwykle niebieskozielony odcień), Wagtail (odznacza się czarnymi promieniami płetw), księżycowa (z czarną plamą w kształcie półksiężyca u nasady płetwy ogonowej), kometka (jasnożółta lub pomarańczowa z lekko wydłużoną płetwą ogonową).

    Charakterystyka i pokarm: jak gupik pawie oczko.

    płatki żółta
    Płatki żółta

    Danio pręgowany (Danio rerio)

    Pochodzenie: pochodzi z wód Pakistanu, Indii, Nepalu i Bangladeszu.

    Wielkość: dorasta do 4,5–5 cm długości.

    Akwarium: min. 60 l, szczelnie przykryte, z wydajnym filtrem, wskazany jest również napowietrzacz. Podłoże z grubego piasku lub drobnego żwiru, w charakterze elementów wystroju niewielkie otoczaki, kawałki drewna i korzenie wydobyte z pokładów torfu oraz suche pędy bambusa. Akwarium częściowo zarośnięte z pozostawioną dość obszerną przestrzenią do pływania. Woda: temperatura 22–24ºC. Należy dokonywać regularnych podmian wody.

    Charakterystyka: danio należą do ryb stadnych i bez problemów zgadzają się z innymi łagodnymi gatunkami. Należy trzymać gromadkę co najmniej kilkunastu, a lepiej kilkudziesięciu rybek.

    Opis: ciało jest wydłużone, z oliwkowym grzbietem oraz złocistymi u samców i srebrzystymi u samic bokami i brzuchem.

    Pokarm: zjadają niemal każdy rodzaj pokarmu, który są w stanie połknąć. Należy karmić je żywymi i mrożonymi larwami muchówek (ochotką, wodzieniem, larwami komara), planktonem (oczlikami, rozwielitkami), rurecznikami, suchymi pokarmami w płatkach.

    danio
    Danio

    Kardynałek chiński (Tantichthys albonubes)

    Pochodzenie: okolice Kantonu w południowo–wschodnich Chinach.

    Wielkość: do 5 cm długości.

    Charakterystyka: kardynałki najlepiej hodować w stadzie co najmniej 6–8 osobników. Wraz z nimi można pielęgnować inne gatunki rybek o podobnych wymaganiach.

    Opis: samce są bardziej kolorowe od samic. W akwariach uzyskano również długopłetwą odmianę tych ryb.

    Akwarium i pokarm: jak danio pręgowany.

    Kardynałek chiński
    Kardynałek chiński

    Brzanka różowa (Puntius conchonius)

    Pochodzenie: północne Indie (Bengal i Assam).

    Wielkość: do 8 cm długości.

    Akwarium: min. 80 l, szczelnie przykryte. Podłoże z ciemnego piasku lub żwiru. Dekoracje: otoczaki, kawałki drewna i korzenie. Niezbędne są kryjówki, które zapewnią tym dość płochliwym z natury rybom komfort psychiczny. Akwarium częściowo zarośnięte. Woda: temperatura 24–26°C.

    Charakterystyka: sporadycznie nieco agresywna, zdarza się, że atakuje inne ryby, szczególnie majestatycznie pływające okazy o długich płetwach, takie jak np. gupiki, skalary czy gurami. Nie należy jej z nimi łączyć. Poza tym ryba łagodna i towarzyska, należy trzymać gromadkę złożoną z co najmniej 6–8 szt.

    Opis: łuski samców mają różowy kolor, który w czasie tarła przeradza się w ciemną czerwień. Samice przez całe życie są szarawe, najczęściej bywają też nieco mniejsze i pełniejsze od swych partnerów. W akwarium wyhodowano welonową odmianę tego gatunku.

    Pokarm: suchy, mrożony lub żywy.

    Brzanka różowa
    Brzanka różowa

    Brzanka wysmukła (Puntius titteya)

    Pochodzenie: Sri Lanka.

    Wielkość: do 5 cm długości.

    Charakterystyka: ryba stadna, łagodna i towarzyska. Należy pielęgnować grupę min. 6–8 osobników.

    Opis: rozróżnienie płci jest stosunkowo proste – samce odznaczają się smuklejszymi kształtami oraz zdecydowanie żywszym ubarwieniem.

    Akwarium i pokarm: jak brzanka różowa.

    Brzanka wysmukła
    Brzanka wysmukła

    Miedzik obrzeżony (Hasemania nana)

    Pochodzenie: wolno płynące rzeki w tropikalnej dżungli południowo–wschodniej Brazylii.

    Wielkość: do 5 cm długości.

    Akwarium: szczelnie przykryte. Należy je niezbyt silnie oświetlić i wyposażyć w dobry filtr.

    Tylną i środkową część zbiornika należy obsadzić roślinami, tak, aby pozostało wystarczająco dużo miejsca do swobodnego pływania. Woda: temperatura 22–26°C.

    Charakterystyka: gatunek łagodny i towarzyski. Należy pielęgnować grupę kilku osobników.

    Opis: samce są nieco mniejsze i smuklejsze od swych partnerek.

    Pokarm: suchy, mrożony lub żywy.

    Miedzik obrzeżony
    Miedzik obrzeżony

    Żałobniczka (Gymnocorymbus ternetzi)

    Pochodzenie: obszar Mato Grosso oraz dorzecza Rio Paraguay i Rio Negro.

    Wielkość: do 5 cm długości.

    Charakterystyka: gatunek stadny, należy pielęgnować go w grupach. Żałobniczki trzymane pojedynczo mogą sporadycznie podgryzać płetwy innych ryb.

    Opis: samce są zwykle bardziej intensywnie ubarwione, smuklejsze i zwykle nieco mniejsze niż samice. Poza tym różnice pomiędzy płciamisą delikatne i trudne do zauważenia. W akwarium wyhodowano odmianę welonową oraz białą.

    Akwarium i pokarm: jak miedzik obrzeżony.

    Żałobniczka
    Żałobniczka

    Gurami dwuplamisty (Trichogaster trichopterus)

    Pochodzenie: rozlewiska i pola ryżowe Malezji, Tajlandii, Wietnamu, Birmy oraz wysp Indonezji.

    Wielkość: do 12 cm długości.

    Akwarium: min. 150 l, silnie oświetlone, z wydajnym filtrem oraz grzałką. W charakterze podłoża dobrze sprawdza się gruby piasek lubdrobny żwir, a jako dekoracje – kawałki drewna, korzenie, lignity oraz pędy bambusa. Akwarium powinno być gęsto zarośnięte, z pozostawioną niewielką przestrzenią do pływania. Woda: temperatura 24–28°C.

    Charakterystyka: ryby zgodne i towarzyskie, zaleca się trzymać w zbiorniku jednego samca w towarzystwie jednej lub kilku samic.

    Opis: samce są wyraźnie smuklejsze od samic, co jest to doskonale widoczne od góry oraz posiadają wydłużone i bardziej kolorowe, jaskrawiej ubarwione płetwy grzbietową i odbytową. W hodowli spotyka się różne formy barwne, m.in. złotą (patrz fot.).

    Pokarm: suchy, mrożony lub żywy.

    Gurami
    Gurami

    Kirysek pstry (Corydoras paleatus)

    Pochodzenie: pochodzi z dorzecza La Platy płynącej przez południowo–wschodnią Brazylię.

    Wielkość: dorasta do 7 cm długości.

    Akwarium: min. 80 l, niezbyt jasno oświetlone, z wydajną filtracją. Na dnie zbiornika powinien znaleźć się gruby, miękki piasek. Jako elementy dekoracyjne sprawdzają się nieduże, płaskie kamienie o okrągłych krawędziach, korzenie, lignity i kawałki drewna. Zbiornik częściowo zarośnięty roślinami o szerokich, ocieniających dno liściach. Woda: temperatura 21–25ºC.

    Charakterystyka: ryba łagodna i towarzyska, najlepiej pielęgnować ją w niewielkich stadkach.

    Opis: w handlu dostępna jest też albinotyczna forma tej ryby o jednolitym, jasnym, kremowym ubarwieniu i czerwonych oczach.

    Pokarm: suchy, żywy i mrożony. Wskazane są larwy muchówek (ochotka, szklarka, komar) i rureczniki.

    kirysek pstry
    Kirysek pstry

    Zbrojnik niebieski, „glonojad” (Ancistrus sp.)

    Pochodzenie: uzyskany w akwarium mieszaniec nie występujący w naturze

    Wielkość: osiąga do 13 cm długości.

    Akwarium: min. 120 l, szczelnie przykryte, o intensywnej filtracji i szybkim ruchu wody. Na dnie liczne kryjówki w postaci korzeni, kamieni, łupin orzechów kokosowych. Zbiornik częściowo dobrze zarośnięty, najlepiej roślinami o szerokich, ocieniających dno liściach. Woda: temperatura 20–28°C.

    Charakterystyka: zbrojniki niebieskie są wyjątkowo spokojnymi rybami nadającymi się do każdego rodzaju akwarium ogólnego. Można hodować pojedyncze okazy lub dobrane pary. Nie zaleca się tylko łączenia w jednym akwarium dwóch samców ponieważ nieustannie będzie dochodziło między nimi do walk i utarczek.

    Opis: u dorosłych osobników występuje wyraźnie widoczny dymorfizm płciowy – samce mają „zarost” w postaci gęstych wyrostków na przedniej części głowy. Wyhodowano również ksantoryczną, złotą odmianę tej ryby oraz formy długopłetwe.

    Pokarm: powszechnie uważa się, że ryby te wyjadają w akwarium glony. Niestety, dotyczy to tylko młodych okazów i tylko w ograniczonym zakresie. Zbrojniki należy więc regularnie dokarmiać podając im pokarmy suche w opadających na dno granulkach oraz tabletkach (w sprzedaży są specjalne tabletki dla zbrojników). Ponadto ryby wyjadają z dna wszelkie resztki, pełniąc rolę podwodnych „sprzątaczy”. Dodatkowo warto dokarmiać je sałatą, a nawet pokrojonym w plasterki ogórkiem lub cukinią, pokrojoną w kostki dynią, a także obgotowanymi warzywami (fasola, kalafior). W akwarium powinno być również drewno, które ryby te systematycznie „podgryzają”.

    Zbrojnik niebieski
    Zbrojnik niebieski

    Opublikowano drukiem w miesięczniku ZooBiznes nr 5/2014 (5).